चारोळी चारोळ्या

झाडांची असते दाटी सडा सोन चाफ्याचा हिरवी पहाट होते रोज झोपडीत माझ्या - जुई दूर एक ठिपका दिसलेला तेव्हा लाल पाहत होता निळ्या सागरा नारंगी त्याचे गाल.... मावळत्या झाल्या त्याच्या तेव्हा गोल कडा पसरली कमान  आणि झाला केशरी भवताल... - जुई विसावल्या किरणांना वेड प्रकाशाचे निस्तेज पाण्यावर ही तरंग उठले त्यांचे  - जुई रंग वेगळे घेत मातीत दूर दूर तो बहरत आहे पाऊस हिरवा अंतरीचा कड्याकपारी उतरत आहे. - जुई तिच्या आवडी, तिची काळजी, तिचे बोलणे आठवते ती नसल्यावर हसणे, रुसणे, सोबत असणे आठवते - जुई तुझे माझ्यात असणे  माझे तुझ्यात असणे कधी तुला शोधताना मला माझे  गवसणे - जुई इतके नाजूक इतके साधे असते काही दूर तिथे त्या वेलीवरती फुलते काही  - जुई सुकले सुकले म्हणता म्हणता फुलू लागले रंग फुलाचे सभोवताली  कळू लागले - जुई कुणी कुणाला कळले होते कुणी अचानक वळले होते कुठे कुणाला पत्ता होता काट्यात फुल बहरले होते.  - जुई जिथे जिथे पाहत होते, तिथे तिथे दिसला होता ज्या ठिकाणी मी होते, त्याच ठिकाणी तो होता - जुई या गर्द सावलीमध्ये वारा वाजवतो पावा उनाड दिवसांमध्ये क्षणभर तोच विसावा...