चारोळी चारोळ्या

आझादी की एक जंग ती  जो यादगार बनी तिरंगा झलका शान से कुर्बानी की चिखे जो सुनी

लाख जपल्या पाऊल खुणा  इतिहास तरी हा अंधुक भासे आठवून आज सामर्थ्य ते भविष्यातली खडतर वाट दिसे *** इतिहासाचे अनुभव सांगे आमुची धरणी माता तेव्हा आठवे व्यासांची ती पुराणातली गीता  जिथे सांगे मानाने त्या शूर वीरांच्या व्यथा मायमराठी बाणा सांगे महाराष्ट्राची गाथा  ***

चिरंतन असावी एक आस जीवनी व्हावी तव चरणी, पावन ही धरणी कर माझे जोडावे, अन भाव लोचनी निराकार तू तर जगण्याची संजीवनी *** ती मायेची सावली करुणेची सरिता उतराई  जग सारे अशी शक्तीची देवता *** सुख गोंजारून यावे निळ्या आभाळाची झोळी कणाकणात भरलेली जशी मायेची सावली *** शब्दांचा तू जादूगार कवितेतून मांडतो जीवनाचे सार अव्यक्त भावनांना गुंफणारा कवितेतला तू किमयागार *** वाळू किनाऱ्यावरची असते ना  शिंपल्याना लाटांपासून सांभाळणारी मौल्यवान मोती तेव्हाच होतात जेव्हा मैत्री असते वेगवेगळ्या शिंपल्याना जोडणारी... ***

सर एक अशी ही यावी  तुला मला भिजवून जावी अंगणी तुझ्या माझ्या मनीची ओंजळभर स्वप्ने पडावी ... भिजले आज पावसात क्षणाचा होता ओलावा गारठ्यात हरवलेला  कधीचा होता पारवा ... संपली ती गोष्ट राहिल्या त्या आठवणी पाहिलेली स्वप्न सरली एका क्षणी भरलेले डोह जपलेले आहे मनी वाट पाहते तिथेच उभी आहे अजुन ही ... संवाद... विभिन्न विचारांच्या एकमेकांशी अबोल भासणाऱ्या बोलक्या डोळ्यांशी जवळ आलेल्या दोन मनांशी संवाद माझी ओळख देणारा माझा माझ्याशी - जुईली अतितकर

अधून मधून भेटीला विठ्ठला निघाले वळण सरळ आले  पाय  साजे मिळाले सहजच सरती वाटा तुझ्या चालताना सुबक रूप ग देवाचे तेव्हाही कळाले   ...  लिहावी मलाही अशी मी कथा की नदी वाहणारी प्रवाही जशी नसावी तयाला सीमा वाहताना असे ही जुळाव्या मनाच्या वेशी ... तो असा मजला कळून ही ना कधी कळला अजून ही मागतो मज हे स्वप्नात की का कसा तुजला जपेन मी ... वेगळे असते मनात का सांगता कळते तयास हे तेच तेच नसे तरी पुन्हा  माझं म्हणते हे उगाच रे ... बहरात नव्या कशी  फुलते खुलते सखी सजते सजणी अशी दिसते मजला जशी ... आज परत त्या वाटेला  जाता अलगद ये पाश खडतरी वाटेचे  येता निरखुन घे - जुईली अतितकर