चारोळी चारोळ्या

श्रीरामाचे ध्येर्य   नसे शत्रूचे भय रामायण घडवावे  त्यात एवढा आशय ... हिमालय तो आहे उभा डोळ्यासामोरी बलाढ्य वादळे झेलून आपल्यावरी  करतो अस्तित्व साध्य  ... शब्द आपुले शस्त्र हत्यार दुसरे नसे गुंफले एकमेकांत सौंदर्य तयाचे दिसे ... तोच एक दिस होता भगवान आले भूवरी रामजन्म झाला होता आयोध्या दिसली साजिरी  ... पीक माझं डोलणारं सोन्याच्या राशी सम  सौख्य देई घरादारा धन्य झाला हा जनम ... रंग तुझ्या प्रेमाचा  नसे त्याला परिसीमा  न्हाऊन निघेल घर हे प्रेमात तुझिया प्रियतमा  ... हाती तुझ्या आहे ग  अन्नपूर्णेचे वरदान नसे तयाला तोड  ठेवितो कष्टाची जाण ... लेक माझी गुणांची तिला नसे कशाची भीती यावे संकट बेहहतर एकटी पुरवून उरती - जुईली अतितकर

देह नव्हे ही ज्वलंत मशाल  जळत्या निखाऱ्यात स्फुर्तीची ढाल ... हास्य तुझे न फुललेला चाफा केसात मळूनी उजळते रूपा ... वेळ ही आजची न पळणारा अश्व लगाम धरता हाती वाचतील जीव  ... आरसा नव्हे   ही भविष्याची वाट चालता दोन पाऊले झाली घनदाट ... हात नाही ही तर तलवार रणांगण गाजवेल इतकी त्याला धार  ... हे मन नव्हे  मयूराचे मोरपीस  चमकते तेव्हा पाही पावसाचे दिस  - जुईली अतितकर

मायबाप माझे वात्सल्याचा निवारा पूजले तयासी अन  सजवला मनाचा गाभारा  ... तव वदनी सरस्वती बोलते विद्येचे दैवत  शब्दात शोभते ... खेळ असे ही जगण्याची लढाई  डाव एक अन  जिंकण्याची ग्वाही ... सहवास आपला  दिनरातीचा खेळ दमछाक होतसे  घालता घालता मेळ ... घर माझे आहे  विश्वाचा पसारा  कोपरा त्यातला  एक सुप्त किनारा  ... कष्ट हातचे उभ्या  उंच पर्वताचे  सुरकूतले आज  रेषे भविष्याचे ... मनीचे कोडे हे  पेच ब्रह्मांडाचे  आकाशी पसरल्या गूढ अंधाराचे  - जुईली अतितकर

नजर तुझी जणु  शांत किनारा  नयन बोलके जणू मुक्त वारा ... साजीरा चेहरा  कस्तुरीमृग भासे वनात दडलेले मग पुन्हा गवसे ... थेंब हा पानावरचा जणू मोतीयाची बरसात पाझरे ठिपुस ठिपुस  नभातून दिनरात ... स्पर्श हा मातीचा परी नवजीवनाची उर्मी फुटलेल्या अंकुराला अमृतच मिळे या जन्मी ... सोबत आपली जणू  दूध लोण्याचे साठे  घुसळता रवीने  तेव्हा वेगळे भेटे ... क्षमा तू केलेली जशी पानावरची शाई पुसले न लिहिलेले होईन कशी उतराई नव्या प्रवासाची  होती जुनीच वळणे जवळून पाहिले होते किरणांचे दूर पळणे - जुई

आपट्याची पाने देताना ठेवू निसर्गाचे भान विजयादशमीच्या निमित्ताने चला फुलवू सुंदर रान मनातला रावण जाळून ठेवू जबाबदारीची जाण शिवरायांच्या विचारांनी राखू प्रत्येक स्त्रीचा सन्मान - जुईली अतितकर