श्रावण लेखणी

-
सर एक अशी ही यावी 
तुला मला भिजवून जावी
अंगणी तुझ्या माझ्या मनीची
ओंजळभर स्वप्ने पडावी

...

भिजले आज पावसात
क्षणाचा होता ओलावा
गारठ्यात हरवलेला 
कधीचा होता पारवा

...
संपली ती गोष्ट राहिल्या त्या आठवणी
पाहिलेली स्वप्न सरली एका क्षणी
भरलेले डोह जपलेले आहे मनी
वाट पाहते तिथेच उभी आहे अजुन ही

...

संवाद... विभिन्न विचारांच्या एकमेकांशी
अबोल भासणाऱ्या बोलक्या डोळ्यांशी
जवळ आलेल्या दोन मनांशी
संवाद माझी ओळख देणारा माझा माझ्याशी

- जुईली अतितकर






Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

भाव स्पंदने

-
चिरंतन असावी एक आस जीवनी व्हावी तव चरणी, पावन ही धरणी कर माझे जोडावे, अन भाव लोचनी निराकार तू तर जगण्याची संजीवनी *** ती मायेची सावली करुणेची सरिता उतराई  जग सारे अशी शक्तीची देवता *** सुख गोंजारून यावे निळ्या आभाळाची झोळी कणाकणात भरलेली जशी मायेची सावली *** शब्दांचा तू जादूगार कवितेतून मांडतो जीवनाचे सार अव्यक्त भावनांना गुंफणारा कवितेतला तू किमयागार *** वाळू किनाऱ्यावरची असते ना  शिंपल्याना लाटांपासून सांभाळणारी मौल्यवान मोती तेव्हाच होतात जेव्हा मैत्री असते वेगवेगळ्या शिंपल्याना जोडणारी... ***
Read more
-
झाडांची असते दाटी सडा सोन चाफ्याचा हिरवी पहाट होते रोज झोपडीत माझ्या - जुई दूर एक ठिपका दिसलेला तेव्हा लाल पाहत होता निळ्या सागरा नारंगी त्याचे गाल.... मावळत्या झाल्या त्याच्या तेव्हा गोल कडा पसरली कमान  आणि झाला केशरी भवताल... - जुई विसावल्या किरणांना वेड प्रकाशाचे निस्तेज पाण्यावर ही तरंग उठले त्यांचे  - जुई रंग वेगळे घेत मातीत दूर दूर तो बहरत आहे पाऊस हिरवा अंतरीचा कड्याकपारी उतरत आहे. - जुई तिच्या आवडी, तिची काळजी, तिचे बोलणे आठवते ती नसल्यावर हसणे, रुसणे, सोबत असणे आठवते - जुई तुझे माझ्यात असणे  माझे तुझ्यात असणे कधी तुला शोधताना मला माझे  गवसणे - जुई इतके नाजूक इतके साधे असते काही दूर तिथे त्या वेलीवरती फुलते काही  - जुई सुकले सुकले म्हणता म्हणता फुलू लागले रंग फुलाचे सभोवताली  कळू लागले - जुई कुणी कुणाला कळले होते कुणी अचानक वळले होते कुठे कुणाला पत्ता होता काट्यात फुल बहरले होते.  - जुई जिथे जिथे पाहत होते, तिथे तिथे दिसला होता ज्या ठिकाणी मी होते, त्याच ठिकाणी तो होता - जुई या गर्द सावलीमध्ये वारा वाजवतो पावा उनाड दिवसांमध्ये क्षणभर तोच विसावा...
Read more

शब्दालंकार

-
नजर तुझी जणु  शांत किनारा  नयन बोलके जणू मुक्त वारा ... साजीरा चेहरा  कस्तुरीमृग भासे वनात दडलेले मग पुन्हा गवसे ... थेंब हा पानावरचा जणू मोतीयाची बरसात पाझरे ठिपुस ठिपुस  नभातून दिनरात ... स्पर्श हा मातीचा परी नवजीवनाची उर्मी फुटलेल्या अंकुराला अमृतच मिळे या जन्मी ... सोबत आपली जणू  दूध लोण्याचे साठे  घुसळता रवीने  तेव्हा वेगळे भेटे ... क्षमा तू केलेली जशी पानावरची शाई पुसले न लिहिलेले होईन कशी उतराई नव्या प्रवासाची  होती जुनीच वळणे जवळून पाहिले होते किरणांचे दूर पळणे - जुई
Read more