कधी
सांगायचे बोल
ऐकायचे कान
वाटायचे काय
तेव्हा कुणाला कधी
भेटायची वाट
आणायचे दोन
चाफा अबोली
फुलाला कधी
मंदारमाला ( २२१ २२१ २२१ २२१ २२१ २२१ २२१ २)
भाव स्पंदने
चिरंतन असावी एक आस जीवनी व्हावी तव चरणी, पावन ही धरणी कर माझे जोडावे, अन भाव लोचनी निराकार तू तर जगण्याची संजीवनी *** ती मायेची सावली करुणेची सरिता उतराई जग सारे अशी शक्तीची देवता *** सुख गोंजारून यावे निळ्या आभाळाची झोळी कणाकणात भरलेली जशी मायेची सावली *** शब्दांचा तू जादूगार कवितेतून मांडतो जीवनाचे सार अव्यक्त भावनांना गुंफणारा कवितेतला तू किमयागार *** वाळू किनाऱ्यावरची असते ना शिंपल्याना लाटांपासून सांभाळणारी मौल्यवान मोती तेव्हाच होतात जेव्हा मैत्री असते वेगवेगळ्या शिंपल्याना जोडणारी... ***
Comments
Post a Comment